บทที่ 77

บทที่ 77

"โฮสต์จ๋า?"

เจี่ยซีถงใช้แรงอยู่นานมากกว่าจะแทรกตัวเข้าไปในรังไหมที่มีลักษณะคล้ายเลือดนั้นได้ เดินวนหาอยู่ไม่รู้ว่านานเท่าใด ในที่สุดนางก็พบเขา

ยามนี้ซางเยี่ยนถิงแช่อยู่ในสระเลือดแห่งหนึ่ง

ร่างกายท่อนล่างของเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับของเหลวสีเลือดไปแล้ว สีหน้าบิดเบี้ยวจนน่ากลัว

ตอนที่นางเห็นเขาเข้าก็ตกใจอยู่เล็กน้อย

แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ

"ทำไมตะกี้เจ้าถึงไม่สนใจข้าล่ะ"

เจี่ยซีถงเอื้อมมือไปสัมผัสน้ำเลือดตรงหน้า พอเอื้อมมือออกไปถึงได้พบว่ามือของตนเองกลายเป็นอุ้งเท้าของแรคคูนน้อยไปเสียแล้ว

ทำไมนางถึงกลายสภาพเป็นแบบนี้ไปได้เล่า?