บทที่ 36

บทที่ 36

ศิษย์พี่ผู้นั้นย่อมต้อง……ปราศจากความปรานี!

การต่อสู้ปะทุขึ้นในเสี้ยวพริบตา

ศิษย์พี่สิบเก้าถนัดหมัดเจ็ดบาดแผลที่สุด ท่วงท่าหมัดผสานกับกำลังภายในวาดลวดลายได้อย่างดุดันทรงพลัง

ทว่าซางเยี่ยนถิงคัดลอกเคล็ดวิชาในหอคัมภีร์มาหนึ่งเดือนเต็ม

หมัดเจ็ดบาดแผลที่ศิษย์พี่สิบเก้าฝึกฝนนั้น ฝึกมาแต่กลับไม่ถูกต้องครบถ้วน

เดิมทีก็เป็นเพียงเคล็ดวิชาขั้นสามที่ผู้บำเพ็ญยุทธ์ขั้นสองเป็นคนเขียน เมื่อเขาฝึกออกมาจึงกลายเป็นวิชาขั้นสี่ การจะกลายเป็นคนรั้งท้ายในบรรดาศิษย์ทั้งหลายจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด

ซางเยี่ยนถิงค้นหาจุดอ่อนของเคล็ดวิชาอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว พุ่งซัดหมัดเข้าใส่หน้าท้องของศิษย์พี่สิบเก้าอย่างแรงหนึ่งหมัด

แรงปะทะนี้ทำให้เครื่องในของอีกฝ่ายแทบจะเคลื่อนสลับตำแหน่ง ถอยหลังไปก้าวใหญ่ด้วยความเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยว ทำเอาเหล่าศิษย์ที่ยืนเตรียมตัวจะชี้แนะอยู่ด้านข้าง... ตะลึงงันค้างเติ่ง