บทที่ 31

บทที่ 31

ซางเยี่ยนถิงหันกลับไปมอง พบว่าสัตว์อสูรตัวน้อยของตนกำลังยืนสองขาตรงแน่ว ก้มศีรษะลงมองหน้าอกตนเอง

"เจ้าเป็นอะไรไป"

"ข้ากำลังดูขนหน้าอกของตัวเอง"

เจี่ยซีถงตอบ "วันนี้ยอดเขาชิงซวงลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดผ่าน"

ซางเยี่ยนถิง: ……

อุณหภูมิบนภูเขานั้นหนาวเย็นกว่าตีนเขาเสียอีก บ้านหลังนี้ไม่สามารถย้ายเข้าอยู่ได้ในทันที

ซางเยี่ยนถิงจึงหาเครื่องมือมาซ่อมแซมหน้าต่าง ส่วนเจี่ยซีถงบอกให้เขานำของทั้งหมดที่นางซื้อมาก่อนหน้านี้ออกมาให้หมด

นางรื้อผ้านวมที่แบกมาจากเมืองเจ้าออกมา และนำหนังเสือมาปูไว้บนเตียงเรียบร้อย

จัดการเรื่องเตียงเสร็จแล้ว