บทที่ 12

บทที่ 12

"โฮสต์จ๋า!"

สวรรค์โปรด โฮสต์จ๋าพิการไปแล้วแต่ก็ยังลากเจ้าอสูรตัวใหญ่นั่นมาตายตามได้!

โชคดีที่นางยังไม่รีบนำอาคมยันต์ที่ไม่ได้ใช้ออกไปใช้หนี้ จึงรีบเผายันต์จู้โหยวหนึ่งแผ่นป้อนให้เขา

ตอนตกลงมาจากที่สูง ซางเยี่ยนถิงได้รับบาดเจ็บซ้ำซ้อน กระอักเลือดไม่หยุดจนขยับตัวไม่ได้

ซากของงูยักษ์ขวางอยู่ตรงปากถ้ำ ส่วนหัวถูกระเบิดจนแหลกเหลว แต่ลำตัวยังคงบิดเร้าไปมาอย่างรุนแรง

เจี่ยซีถงคว้าข้อศอกของซางเยี่ยนถิงแล้วพาข้ามผ่านซากงูยักษ์ไปอย่างระมัดระวัง เดินไปได้ไม่ไกลนักนางก็ได้ยินเสียงหยดน้ำจากด้านหน้า พอเลี้ยวโค้ง ภาพเบื้องหน้าก็ทำให้นางอึ้งง้าง

สระน้ำแห่งหนึ่ง

สระน้ำที่กำลังเรืองแสง!

แสงเรืองรองนวลตาที่สระน้ำแผ่ออกมาช่วยส่องสว่างภายในถ้ำให้กระจ่าง บริเวณริมสระมีพืชเรืองแสงเติบโตอยู่หลายต้น บนนั้นมีผลไม้ลูกเล็กขนาดเท่าหัวแม่มือ ผลของมันสุกงอมจนเป็นสีแดงก่ำแล้วในตอนนี้