บทที่ 8

บทที่ 8

การเดินทางเที่ยวนี้ซางเยี่ยนถิงระมัดระวังตัวอย่างยิ่งยวด

อาหารมีคนคอยลองยาพิษ การจะพักผ่อน ณ ที่ใดต้องให้คนสำรวจภูมิประเทศรอบด้านเสียก่อน อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเหล่าศิษย์และองครักษ์ตลอดเวลา ราวกับล่วงรู้ล่วงหน้าว่าจะมีคนคิดปองร้ายตน

เกรงว่า... เขาคงจะรู้จริง ๆ เสียด้วยซ้ำ

"เยี่ยนถิง"

บุรุษวัยกลางคนร่างผอมเกร็งสวมชุดอาจารย์สำนักผู้หนึ่งเดินเข้ามา บนใบหน้าประดับรอยยิ้มเปี่ยมไมตรี "หลายวันมานี้ต้องกินนอนกลางดินกินทราย เจ้ายังคุ้นชินอยู่หรือไม่"

บุคคลผู้นี้ก็คือเฉิงเฮ่อ หนึ่งในอาจารย์ผู้ทำหน้าที่คุ้มกันคราวนี้

ในฐานะศิษย์สายตรงที่กำลังจะได้เข้าคำนับเป็นศิษย์สืบทอดสายในสำนัก เฉิงเฮ่อแสดงความห่วงใยต่อซางเยี่ยนถิงตลอดทางเป็นพิเศษ เอ่ยปากไถ่ถามด้วยความห่วงใยอยู่ไม่กี่คำจึงพากลุ่มคนจากไป