บทที่ 6

บทที่ 6

ปราณกระบี่สายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศลงมา หัวของเสือเขี้ยวดาบถูกฟันแยกเป็นสองส่วน กลิ่นคาวเลือดที่เหม็นหืนคละคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

เป็นไปได้เช่นไร?

ซางมั่วหยุนที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

ผู้คนรอบข้างเห็นอสูรมารถูกตัดหัวต่างส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจที่รอดชีวิตมาได้

มีเพียงเจ้าของผลงาน สายตากำลังจับจ้องไปยังอาคมยันต์สีแดงยาวห้าชุ่นตรงบริเวณด้ามจับยาว

ในแววตาของซางเยี่ยนถิงที่ราบเรียบมาโดยตลอดกลับปรากฏแววประหลาดใจระลอกแล้วระลอกเล่า นึกไม่ถึงเลยว่าอาคมยันต์ที่ระบบมอบให้จะสามารถยกระดับอาวุธเหล็กกล้าขึ้นไปได้อีกขั้นหนึ่งอย่างดื้อ ๆ!

เขาลอบดึงอาคมยันต์นั้นออก ทันทีที่หลุดออกจากด้ามจับ ยันต์เสริมแกร่งก็เผาไหม้ตัวเองโดยอัตโนมัติ และกระบี่เล่มยาวก็ทนไม่ไหวจนหักสะบั้นออกเป็นหลายท่อนในที่สุด