0331

⬢⬢⬢

ตอนที่ 331 เชียนเริ่นซีช่วยคน

สายตาของอวิ๋นยวนเกอราบเรียบ นางทอดมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเลื่อนลอย คล้ายกำลังกล่าวถึงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญใดๆ

ทว่าเชียนเริ่นซีรู้ดี ว่ายามที่ "โรค" กำเนิดกำเริบ อวิ๋นยวนเกอจะต้องเจ็บปวดเพียงใด

“ข้าไม่ไป”

นางค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปยังเบื้องหน้าของอวิ๋นยวนเกอ พลางช่วยบดบังแสงสว่างทั้งหมดแทนอีกฝ่าย

แม้จะรู้ว่าทำเช่นนี้อวิ๋นยวนเกอก็ยังคงกำเริบอยู่ดี ทว่านางยังคงยืนหยัดเคียงข้างอย่างเงียบเชียบ เพราะต้องการช่วยให้อีกฝ่ายรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง

“บางที ข้าอาจช่วยเจ้าได้”

เชียนเริ่นซีไม่ได้หันหลังกลับ สายตาจับจ้องไปที่ดวงจันทร์กลมโตที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น นางเตรียมตัวพร้อมแล้ว