0305

⬢⬢⬢

ตอนที่ 305 ความน่าสะพรึงกลัวของความอิจฉาริษยา

ห้องตรงหน้าและโถงด้านนอกล้วนเต็มไปด้วยความรู้สึกหนาวเหน็บและเปล่าเปลี่ยวแบบเดียวกัน มีเพียงเตียงสีดำขนาดใหญ่เตียงหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง แม้แต่เก้าอี้หรือโต๊ะสักตัวก็ยังไม่มี

เชียนเริ่นซีเดินอย่างเชื่องช้าไปจนถึงข้างเตียง มองม่านเตียงสีดำนั้นแล้วยื่นมือออกไปสัมผัสด้วยแรงดลใจแปลกประหลาดอย่างห้ามไม่อยู่

ทันทีที่มือสัมผัสลงไป นางก็ตื่นจากภวังค์อย่างฉับพลัน ทว่าสายไปเสียแล้ว ร่างของนางถูกดูดขึ้นไปบนเตียงอย่างกะทันหัน

นางไม่สามารถขยับตัวได้อีกครั้ง นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียง มีเพียงลูกตาเท่านั้นที่ยังเคลื่อนไหวได้

ผ้านวมบนเตียงขยับเขยื้อนได้เอง คลุมลงมาถึงช่วงล่างของคอของนาง โลกทั้งใบเหลือเพียงนางอยู่เพียงลำพัง เงียบสงัดไร้ซึ่งสุ้มเสียงใด