0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287 วรยุทธ์เสียงเห่าไร้พ่าย

เห็นเชียนเริ่นซียังคงยืนเหม่อลอยเป็นเวลานาน "สุนัขเทพ" ก็เริ่มไม่พอใจในที่สุด

“ยืนโง่ทำอะไร? หึ ถึงจะรู้ว่าวรยุทธ์เสียงเห่าของข้ามีอานุภาพมหาศาล แต่นางก็ไม่เห็นต้องทำหน้าตาเหมือนคนไม่เคยเห็นโลกเช่นนั้นเลย!”

“แค่เพียงนางฝึกฝนตามที่ข้าบอกให้ดี ต่อไปอย่างน้อยก็น่าจะพอไล่เลี่ยได้สักหนึ่งส่วนสิบของข้า!”

สุนัขเทพเชิดหัวขึ้นอย่างถือดีเล็กน้อย มันชำเลืองมองเชียนเริ่นซีด้วยสายตาดูแคลน

เชียนเริ่นซี: หึหึ

“เร็วเข้าสิ สอนนางเสร็จข้ายังต้องไปเดินเล่นต่ออีกนะ!”

สุนัขเทพทนใบหน้าอันไร้ความรู้สึกของเชียนเริ่นซีไม่ไหว มันสะบัดขนสุนัขอันหล่อเหลาบนหัวด้วยความรำคาญ

“โฮ่ง!”