กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 264 ทำตามที่เจ้าต้องการ
ดังนั้นเวลาของเขานั้นมีค่า ยิ่งกว่านั้นเขาจะไม่มีวันยกดอกเสวี่ยหยวนให้ผู้อื่นเด็ดขาด
“ถามครั้งสุดท้าย พวกเจ้าใครต้องการดอกไม้นี้?”
เขาชูดอกไม้นั้นขึ้น แรงกดดันจากร่างของเขาทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมา กดทับใส่คนทั้งสาม
เชียนเริ่นซีและเซียวอวิ๋นเฟิงหาได้รับผลกระทบไม่ ทว่าเข่าของเซียวหวั่นอวิ๋นกลับอ่อนยวบ เกือบจะทรุดคุกเข่าลงไปเสียแล้ว
“หึ!”
ชายร่างใหญ่แค่นเสียงเย็นชาหนึ่งคำ ก่อนจะถลึงตาจ้องมองคนทั้งหลายด้วยสายตาหวาดระแวง จากนั้นก็เก็บดอกเสวี่ยหยวนแล้วปีนขึ้นไปด้านบนต่อ
เซียวหวั่นอวิ๋นนึกไม่ถึงว่าชายร่างใหญ่จะจากไปทันทีที่พูด ไม่คาดคิดว่าจะจบลงเช่นนี้ นางกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง