0257

⬢⬢⬢

ตอนที่ 257 เคราะห์มารในจิตข้ามผ่านได้ด้วยตนเอง

“ข้าไม่มีทางเมินเฉยต่อความตาย ปล่อยให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานได้หรอก”

โม่หลีมองไปยังที่ไกลแสนไกล น้ำเสียงเต็มไปด้วยความว่างเปล่าเลื่อนลอย

แม้ภายหลังจะมีผู้คนล้มตายไปมากมายเพราะเหตุนี้ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียใจที่ช่วยเฟิงซวีไว้

เพียงแต่ในตอนนั้น เขาไม่ควรปล่อยให้เฟิงซวีจากไปเช่นนั้น หากเป็นเช่นนั้นบางทีอาจจะเปลี่ยนจุดจบนี้ได้

ชีวิตคนเรามักเต็มไปด้วยความเสียดาย ไม่อาจสมบูรณ์แบบได้ทุกประการ

“อืม”

เชียนเริ่นซีพยักหน้าอยู่ด้านข้าง เข้าใจความคิดของโม่หลี

โม่หลีเป็นผู้บำเพ็ญพุทธ การสะสมบุญสร้างกุศลเป็นแนวคิดที่เขาถูกปลูกฝังมาแต่เล็ก และเป็นวิถีทางการบำเพ็ญของเขาเช่นกัน