0234

⬢⬢⬢

ตอนที่ 234 ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น

เชียนเริ่นซีได้ยินดังนั้นก็นึกยิ้มที่มุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

ปล่อยพวกนางไปงั้นหรือ?

เกรงว่าถึงเวลานั้นทุกคนคงถูกปิดปากเสียมากกว่าถึงจะเป็นเรื่องจริง

นางปรือตาขึ้นอย่างนิ่งเฉย เพ่งมองแถวคนข้างหน้าซึ่งกำลังเดินหน้าต่อไปไม่หยุด ในหัวเต็มไปด้วยความคิดว่าจะชิงตัวเร้นวิเวกกลับมาได้อย่างไร

……

“ผู้อาวุโส เหมืองแห่งนี้ยังคงขุดต่อไปได้อีกนานเท่าใด?”

ชายเคราดกจ้องมองลังไม้ที่บรรจุหินวิญญาณเอาไว้จนเต็มทีละลัง เขาคอแห้งผากจึงกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างยากลำบาก ในดวงตาฉายแวววูบหนึ่ง

“ดูจากท่าทางแล้ว คาดว่ายังเหลือเวลาอีกสองสามเดือน”