0201

⬢⬢⬢

ตอนที่ 201 แดนลับ (สามสิบ)

ภูตผีเหล่านั้นสูญเสียสติปัญญาไปนานแล้ว การร้องไห้เช่นนี้เป็นเพียงสัญชาตญาณเท่านั้น

หากนำพวกมันออกไป ก็มีแต่จะก่อภัยแก่ผู้คนบริสุทธิ์มากขึ้น

คำพูดของฉู่โม่อวิ๋นทำให้จิตใจของทุกคนหม่นหมองและอึดอัดยิ่งกว่าเดิม ทว่าไม่มีผู้ใดส่งเสียงคัดค้านออกมาอีก

ซูอวี้ก้มหน้าฟังเสียงคร่ำครวญข้างหู สองมือกำแน่นเป็นหมัด ในใจรู้สึกไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

เหตุใดบนโลกใบนี้ถึงมีคนชั่วร้ายเช่นนี้ได้?

เชียนเริ่นซีเห็นท่าทางของซูอวี้เช่นนั้น ก็เกรงว่าเขาจะคิดมากจนจมจ่อมกับความคิดตนเอง จึงยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของเขาเบาๆ

ยามที่ซูอวี้ก้มหน้ามองนาง เชียนเริ่นซีก็ส่ายหัวให้กับซูอวี้

“ข้ารู้ แต่อดรู้สึกแย่ขึ้นมาไม่ได้”