0197

⬢⬢⬢

ตอนที่ 197 แดนลับ (ยี่สิบหก)

เชียนเริ่นซีได้ยินเสียงสะอื้นแผ่วเบา จึงหันกลับไปมองเฟิ่งชูซีปราดหนึ่ง

เห็นท่าทางเศร้าโศกเสียใจของนาง เชียนเริ่นซีก็เม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหน้าหนีทำเป็นไม่เห็นสิ่งใด

สมัยที่นางยังเด็กก็เคยแอบไปหลบซ่อนร้องไห้เพราะความทุกข์เช่นกัน จึงพอจะเข้าใจปฏิกิริยาของเฟิ่งชูซีได้

นางกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบ คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

ที่นี่ดูควรจะเป็นผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ แต่กลับดูเหมือนมีปราณหยินลอยละล่องอยู่ในอากาศจาง ๆ บ้างไม่จางบ้าง

เชียนเริ่นซีรวบรวมสมาธิสัมผัสอย่างละเอียด และยืนยันได้ว่าที่แห่งนี้มีปราณหยินอยู่จริง

“ที่นี่มีปราณหยิน”