0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ไม่เคยเป็นนักบุญมาแต่ไหนแต่ไร

ในขณะเดียวกัน เชียนเริ่นซีก็พบว่าตนเองกลายเป็นอสูรร้ายตัวหนึ่งไปเสียแล้ว

นางเงยหน้าขึ้นมองไก่ย่างตัวหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะโถมตัวเข้าใส่ด้วยความตื่นเต้น

“โครม!”

นางล้มลงนอนแผ่หลาหน้าคะมำ

เชียนเริ่นซีกะพริบตาอย่างงุนงง ยังไม่ทันได้ตั้งตัว หูก็ถูกดึงไว้ฉับพลัน

“ซุกซนอีกแล้วหรือ?”

สุ้มเสียงทุ้มหูที่เจือความแหบพร่าเล็กน้อยดังเข้าสู่โสตประสาท ทำเอาเชียนเริ่นซีแข็งทื่อไปทั้งร่าง

นางหันไปมองอย่างยากลำบาก พบว่าบนหลังของตนมีคนผู้หนึ่งสวมหมวกงอบนั่งอยู่