เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 490 บรรพกาลห่วยๆ นี้อยู่ต่ออีกสักเค่อก็ไม่ไหว
ซุนหงอคงจึงได้สว่างกระจ่างในทันใด จากนั้นก็คุกเข่าคารวะโพธิอย่างเคารพ “ศิษย์ขอบคุณท่านอาจารย์ที่มิได้เพียงสอนพลังอิทธิฤทธิ์และวิชาเวทให้ศิษย์ ยังช่วยชีวิตศิษย์ไว้อีกชีวิตหนึ่ง!”
เขารู้ดีว่าฟ้าถล่มดินทลายนั้นน่ากลัวเพียงใด! หากตอนนั้นภูเขาบุปผาผลไม้ระเบิดแตกออก แม้จะเป็นลิงหินที่เกิดจากฟ้าดินอย่างเขา ก็ไม่มีทางรอดพ้นภัยไปได้อย่างแน่นอน!
ต่อให้โชคดีมมิมรณะ หากไม่ใช่เพราะ 2,000 มหากัปนี้ที่ติดตามท่านอาจารย์บำเพ็ญเพียร เขาจะทะลวงผ่านสู่ระดับเซียนทองหุนหยวนระยะกลางในระหว่างฟ้าดินที่แตกสลายได้อย่างไร? เกรงว่าคงตายไปในเคราะห์มารนานแล้ว
โพธิยื่นมือประคองเขาขึ้น “ลุกขึ้นเถิด อู้คง! ตอนนั้นที่อาจารย์ช่วยเจ้าก็เพียงบังเอิญเหมาะเจาะพอดีเท่านั้น!”