เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 486 สองอริยะฟ้าดิน
“ฟู่ว!”
หลิงเจินจื่อทรุดนั่งลงบนดาวอังคาร หอบหายใจหนัก ๆ “การปลุกดวงดาวให้ตื่นนั้น ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำได้จริง ๆ แม้แต่ข้าซึ่งเป็นเซียนทองต้าหลัวหุนหยวนก็ยังแทบรับไม่ไหว!”
เขามองดาวบริวารสี่ร้อยแปดสิบล้านดวงที่ถูกจุดสว่างขึ้นแล้ว กระจายเป็นจุดเล็กจุดน้อยแต่งแต้มอยู่บนห้วงดาว แสงดาวกะพริบไม่หยุด มุมปากของเขาก็ยกขึ้นกว้าง!
“ก็ไม่เสียแรงที่ข้าต้องจุดเปลี่ยนอยู่ไม่หยุดเกือบสองร้อยมหากัป ตอนนี้เหลือเพียงดวงดาวบรรพกาลสามร้อยหกสิบห้าดวง กับดาวจันทรา ดวงตะวัน และดาวจื่อเวยสามดวงที่ตาเฒ่าหามาให้เท่านั้น!”
“ตอนนี้ปราณม่วงหงเหมิงในวิญญาณก่อกำเนิดเต้นระริกด้วยความคลุ้มคลั่ง แสดงว่านักพรตผู้น้อยใกล้จะบรรลุเป็นอริยะแล้ว! ขอเพียงปลุกดวงดาวที่เหลืออีกสามร้อยกว่าดวงนี้ให้ตื่น นักพรตผู้น้อยก็จะบรรลุเป็นอริยะตรงนั้นเลย!”