เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 ปราณม่วงหงเหมิงไม่พอแล้ว
เจิ้นหยวนจื่อเห็นความอึดอัดของทีปังกรเช่นกัน จึงสะบัดแส้ปัดฝุ่นหนึ่งครั้ง ฉุดเขาขึ้นมา “ต่อไปอย่าได้โอ้อวดอีก เจ้าถอยไปเสียเถิด!”
ทีปังกรราวได้รับอภัยทันที เช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผากแล้วถอยกลับไป
ทีปังกรกล่าวจบ ก็ถึงคราของข่งเซวียน มีทีปังกรเป็นตัวอย่างด้านลบอยู่ข้างหน้า ข่งเซวียนจึงไม่กล้าพูดจายืดยาว
“ทูลอาจารย์ลุงใหญ่ ศิษย์รู้แล้วว่าควรทะลวงผ่านสู่รองอริยะอย่างไร เพียงแต่ไม่เร็วเท่าศิษย์พี่ทีปังกร!”
เจิ้นหยวนจื่อพอใจคำกล่าวของเขา “เช่นนี้ก็ถูกแล้ว ทีปังกร เรียนรู้ไว้บ้าง!”
ทีปังกรไม่คิดว่าจะถูกนำออกมาเฆี่ยนศพซ้ำอีก แต่จะก้มหน้าก้มตาแสร้งเป็นนกกระจอกเทศต่อไปก็ไม่ได้ จึงได้แต่กัดฟันตอบว่า “ศิษย์รับคำสั่งสอนแล้ว จักปฏิบัติตามคำสั่งสอนของอาจารย์ลุงใหญ่!”
“จำไว้ก็พอ!”