กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 ถึงเวลาก้าวหน้าบ้างแล้ว
เจียอิ่นก้มศีรษะนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา
ถามข้าว่าทำไมจึงไม่หัวเราะ? ตอนนี้นักพรตผู้น้อยไม่มีสมบัติวิญญาณโกลาหล ภายหน้าก็ไม่มี จะหัวเราะออกมาได้อย่างไร?
“พี่สอง เจ้าพูดอะไรบ้างสิ?”
จุ่นถีเห็นเจียอิ่นนิ่งเงียบอยู่ครู่ใหญ่ ก็เริ่มใจร้อนขึ้นมา
เจียอิ่นจนใจ จึงได้แต่เงยหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่น ๆ ว่า “หัวเราะอะไรกัน? มีอะไรน่าหัวเราะนัก!”
“เอ่อ…” จุ่นถีไม่เข้าใจว่าเหตุใด ตนไปล่วงเกินพี่สองตั้งแต่เมื่อไร?
จึงอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเจิ้นหยวนจื่อ หวังให้เขามาช่วยคลายข้อสงสัย
เจิ้นหยวนจื่อคาดเดาปฏิกิริยาของเจียอิ่นได้บ้าง จึงถามว่า “น้องสองกังวลว่าภายหน้าจะไม่มีสมบัติวิญญาณโกลาหลในมือหรือ?”