เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 424 ถึงเวลาฝูหลีออกโรงแล้ว
“แค่ก ๆ !” หนิงเจินจื่อเห็นฝ่ายนิกายเร้นลับตรงข้ามกระซิบกระซาบกัน จึงแสร้งไอสองทีเพื่อขัดจังหวะ รอจนพวกเขาเลิกสุมหัวซุบซิบจึงค่อยเอ่ยปาก “สหายเต๋าทั้งหลาย เหตุใดจึงมาที่นี่เล่า?”
“หึ ๆ !” หลิงเจินจื่อยิ้มเยาะสองครา สายตาจ้องเขม็งไปยังทั้งเก้าคนฝั่งตรงข้าม “จะเพราะอะไรได้อีก คาดว่าคงมารนหาทางรอดกระมัง!”
“ผายลม! ข้าจะกลัวตายรึ?” ก้งกงได้ยินคำเย้ยหยันของหลิงเจินจื่อก็สุดจะทน กระโดดออกมาชี้หน้าเขาพลางคำรามพิโรธไม่หยุด
“มีแต่เผ่าจอมเวทที่สู้จนตัวตาย ไม่มีเผ่าจอมเวทที่ยอมจำนน! ขนาดภูเขาปู้โจวข้ายังกล้าชน แล้วจะไปกลัวพวกเจ้าได้อย่างไร?”
“เอะอะก็ข้าอย่างนั้นข้าอย่างนี้ ปากคอสกปรกนัก สมควรโดนโบย!” หลิงเจินจื่อสีหน้าขุ่นเคือง สะบัดไม้เท้าไผ่บริสุทธิ์ในมือ สาดซัดแสงกระจ่างไร้ประมาณเข้าครอบคลุมก้งกง จนมันมิอาจหลบเลี่ยงได้เลย!”
“ปัง!”