เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 อำนาจเทพเทียนเฟิ่ง
“อย่าได้คิดแตะต้องบุตรข้า มิฉะนั้นข้าจะทำให้เจ้าแหลกลาญสลายเป็นเถ้าธุลี!”
สิ้นเสียงคำรามเกรี้ยวกราด ชายหนุ่มวัยราวสามสิบในชุดนักพรตสีแดงเพลิงผู้มีกิริยาสุภาพอ่อนโยนดั่งหยกก็รุดมาถึง
เขาถือขนหงส์เส้นหนึ่งไว้ในมือ ประกายแสงแห่งหยินหยางห้าธาตุเวียนว่ายอยู่บนนั้น สะบัดปัดใส่ปราณกระบี่โกลาหลติด ๆ กัน กระบี่ยักษ์พลันมลายหายไปจนสิ้น!
“ท่านคือพ่อของข้าหรือ?” จินเผิงเบิกตากว้าง เอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
“ฮึ! แม้แต่พ่อเจ้าเองก็ยังจำไม่ได้แล้วรึ! จำแลงกายมาหลายพันมหากัปแล้ว ไม่รู้จักแวะไปดูข้าที่ภูเขาไฟมิมรณะบ้างเลย!”
เทียนเฟิ่งเอ่ยตำหนิด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง
จินเผิงรู้ตัวว่าผิดจึงก้มศีรษะลง เอ่ยพึมพำเสียงแผ่วดั่งยุงบิน “สถานที่กันดารไร้คนเช่นนั้น มีสิ่งใดน่าไปกันเล่า?”