กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 เจ้านี่ช่างปลอบใจคน
“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้นกแก่ลู่ยา เจ้าจะหนีไปทางใด ข้าจะคอยดู ต่อให้เป็นไอ้เฒ่าเจิ้นหยวนจื่อก็ช่วยเจ้าไม่ได้!” เทวีกุยหลิงทำหน้าเหี้ยมเกรียม หัวเราะลั่นอย่างไม่สะทกสะท้าน
ธรรมาจารย์เสวียนตูขมวดคิ้ว เอ่ยเตือนว่า “เทวีก็ควรมีความยำเกรงไว้บ้าง แม้แต่อาจารย์ของเจ้ากับอาจารย์ของข้าก็ยังให้ความเคารพต่อเขาเป็นอย่างดี เจ้ากลับกล้าลบหลู่ถึงเพียงนี้ได้อย่างไร”
“เผลอไปยั่วโทสะเขาเข้า เขาจะยอมเลิกราหรือ? หากเขาลงบทลงทัณฑ์ ผลที่ตามมาคาดไม่ถึงเลย!”
ยังไม่ทันที่เทวีกุยหลิงจะตอบ เซียนแสงทองกลับกระโดดออกมา ชี้หน้าเสวียนตูแล้วตวาด “เจ้าลัทธิมรรคาสวรรค์มีเจ้าอยู่เพียงคนเดียวเป็นหน่อเดียว เจ้าจึงได้แต่หวาด ๆ กลัว ๆ เช่นนี้!”