เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 หนึ่งนิกายสี่ไท่อี่
นาจาโห่ร้องยินดีเสียงหนึ่ง สองมือกำด้ามกระบี่ไว้แน่นจนแทบขาด ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีออกแรงกระชากสุดกำลัง!
ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำไปหมด ฟันกัดแน่น ยืนท่าสี่ทิศได้มั่นคง ทว่ากระบี่ปัญญาที่ดูเบาหวิวเล่มนั้นกลับราวกับหยั่งรากลงไป ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ไม่คลอนแคลนแม้สักเศษเสี้ยว!
ออกแรงอยู่หลายคราก็ไร้ผล นาจาก็หมดกำลังใจในชั่วพริบตา ทรุดก้นลงนั่งบนพื้นหินสีเขียว ปากเล็ก ๆ ปูดออกพลางพึมพำว่า “กระบี่บ้าอะไรกัน ดูสวยงามดี แต่ยกก็ยกไม่ขึ้น ไม่สนุกเอาเสียเลย!”
“จิตใจแบบเด็กเหลือขอ ชอบโลดโผนใจร้อนวู่วาม สมควรได้รับการขัดเกลาและอบรมสั่งสอนให้ดีสักหน่อยจริง ๆ”
ต้าซื่อจื้อส่ายหน้าอย่างจนใจ แล้วหันสายตาไปยังจินจาและมู่จา เด็กสองคนที่ยืนนิ่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยอากัปกิริยาต่างกันโดยสิ้นเชิง ก็อดถอนหายใจยาวออกมาไม่ได้