กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 หงจวินวาดฝัน
เหล่าจื่อไม่กล้าประมาทแม้เสี้ยวเดียว รีบลุกขึ้น ท่าทีต่ำต้อยอย่างยิ่ง กล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ทูลท่านอาจารย์ พวกข้าหกคนปรึกษาหารือกันอย่างละเอียดช้านาน การที่มาที่ตำหนักนภาม่วงครั้งนี้ ก็เพื่อมาทูลรายงานแผนรับมือต่อท่านอาจารย์โดยเฉพาะ และรอรับพระบัญชาธรรม”
“จงว่าไป” หงจวินก้มมองผู้คนอย่างสงบนิ่ง
“มหาเคราะห์ครั้งนี้ สำหรับมรรคาเซียนนิกายเร้นลับของข้าแล้ว ทั้งเป็นภัยพิบัติมหึมา และเป็นวาสนาที่จะพบทางรอดในแดนสิ้นหวัง” เหล่าจื่อค้อมกายเล็กน้อย ขณะพูดก็แอบเงยหน้าขึ้น ชายตามองสีหน้าหงจวินอย่างรวดเร็ว เห็นว่ายังคงเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น ในใจจึงค่อยมั่นคงขึ้น กล่าวต่อว่า