เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 ละทิ้งมรรคผลอริยะ
ดรรชนีเดียวนั้นเมื่อครู่ เจิ้นหยวนจื่อไว้ไมตรีอยู่แล้ว มิเช่นนั้นหลัวโหวคงกายดับมรรคสิ้นไปแล้ว คงมิอาจเหลือลมหายใจรอดชีวิตมาได้เช่นนี้
ภายในโถงใหญ่ เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก เงียบงันดั่งป่าช้า
“แค่กๆ……”
หลัวโหวพยายามดิ้นรน ลากพาร่างกายอันแหลกเหลวฝืนยันกายลุกขึ้น มิกล้าสบตากับเจิ้นหยวนจื่ออีก เอ่ยเสียงแผ่วว่า “หลัวโหวไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา ล่วงเกินจอมมรรคาสูงสุด หวังเพียงจอมมรรคาสูงสุดจะโปรดยกโทษให้”
เจิ้นหยวนจื่อพยักหน้าเล็กน้อย “ในเมื่อเจ้ารู้ความผิดแล้ว ข้าก็จะไม่เอาความอีก หวังว่าเจ้าจะดูแลตนเองให้ดี โลกบรรพกาลวันข้างหน้ายังมีเรื่องต้องใช้เจ้าอยู่”
กล่าวจบก็โบกแส้ปัดฝุ่นหนึ่งครั้ง แสงกระจ่างสายหนึ่งโปรยปรายลงบนร่างของหลัวโหว กายามรรคาของหลัวโหวที่จวนเจียนจะแตกสลายพลันฟื้นฟูกลับคืนในชั่วพริบตา