เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 แค่ลมหนาวน้ำค้างนิดหน่อย
นางรีบผลักหยางเจี่ยนกับหยางฉานออก แล้วคุกเข่ากราบลงอย่างลึกต่อข่งเซวียนและกวนจื้อไจ้ “อวิ๋นหัวขอขอบคุณท่านผู้อาวุโสทั้งสองที่รับเสี่ยวเอ๋อร์และลูกสาวของข้าไว้! ที่พวกเขาสามารถเป็นศิษย์ในสำนักของท่านทั้งสองได้ นับเป็นบุญฟ้าที่สั่งสมมาสิบชาติ!”
กวนจื้อไจ้ยิ้มพลางก้าวเข้าไป ยื่นมือประคองอวิ๋นหัวขึ้นอย่างเบามือ อวิ๋นหัวเงยหน้าขึ้น สบกับแววตาและคิ้วอันบริสุทธิ์เมตตาของกวนจื้อไจ้ ความคิดฟุ้งซ่านและความตั้งใจจะตายในใจนางก็หายวับไปในชั่วอึดใจ
“ลุกขึ้นเถิด สำหรับหยางฉานเด็กคนนี้ นักพรตผู้น้อยก็เอ็นดูนางมากเช่นกัน”
เมื่อกล่าวจบ กวนจื้อไจ้ก็ก้าวไปข้างหน้า มองไปยังราชมารดา น้ำเสียงแฝงความขออภัยอยู่บ้าง “การที่นักพรตผู้น้อยมาครั้งนี้ กลับสร้างความวุ่นวายให้ราชมารดา ขอราชมารดากรุณาอภัย”