กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 หยางเหมยปรากฏกาย
ข่งเซวียนหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ เขาโบกมือไปมา แล้วนั่งขัดสมาธิปรับลมหายใจ “ไม่เป็นไร เพียงถูกแรงสะเทือนจนโลหิตปราณปั่นป่วน ปรับลมหายใจสักครู่หนึ่งก็ฟื้นคืนได้”
เมื่อแน่ใจว่าศิษย์น้องไม่เป็นอันใด หลิงเจินจื่อก็ลุกขึ้นช้า ๆ กำทวนปลิดชีพเทพให้แน่น ปลายทวนเย็นเยียบจับจ้องตรึงไว้หยวนสื่อเทียนจุนไว้ แล้วตวาดเสียงเด็ดขาด
“อริยะหุนหยวนผู้สง่างาม กลับกล้าข่มเหงผู้น้อยต่อหน้าธารกำนัล! ร่างศพของตัวเองสู้ฝีมือคนอื่นไม่ได้จนพ่ายแพ้ ก็ลงมือเองมาอาละวาดเช่นนี้ กิริยาเยี่ยงนี้ช่างทำให้ศักดิ์ศรีอริยะมัวหมองสิ้นดี!”
“อาจารย์ของข้าก็เป็นอริยะเช่นเดียวกับเจ้า การมีเจ้าอยู่ด้วยช่างเป็นความอัปยศของอาจารย์ข้ายิ่งนัก!”