กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 บรรพาจารย์นิกายเต๋า ต้นธารพระศากยมุนี
เขาสะบัดมือกลับ ปลุกเร้าโคมโลงวิญญาณอีกครั้ง เพลิงผีอเวจีอันไร้ที่สิ้นสุดยังคงพวยพุ่งต่อเนื่อง ซ้อนทับกันปกคลุมโถงสมบัติล่องนภา พร้อมกันนั้นก็ยื่นมือปลดลูกแก้วภูผาธารเจ็ดสิบสองเม็ดที่ห้อยอยู่ที่ลำคอลงมา
ลูกมณีสีเหลืองดินทีละเม็ดซ่อนอยู่ในส่วนลึกของเพลิงผีดำสนิท หอบพลังมหาศาลที่สามารถทลายภูผา พร้อมกันพุ่งกระหน่ำใส่เจดีย์วิเศษฟ้าดินเสวียนหวง!
“ตู้ม!”
เสียงปะทะระเบิดกึกก้องไปทั่วโถงสมบัติล่องนภา แสงเสวียนหวงสั่นสะเทือนเล็กน้อย เกิดริ้วคลื่นเป็นวง ๆ แล้วสงบกลับคืนสู่สภาพเดิมในชั่วพริบตา พลังมหาศาลของลูกแก้วภูผาธารเจ็ดสิบสองเม็ดและการกัดกร่อนของเพลิงผีอเวจี ล้วนถูกเจดีย์ต้านทานไว้หมดสิ้น ไม่เกิดผลแม้แต่น้อย