เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 เจ้าแบกไม่ไหว ให้พี่เจ้ามา
หลังจากเจียอิ่นประทานสมบัติเสร็จสิ้น เขาก็หลับตาลงรวบรวมจิตใจ ไม่กล่าววาจาใดอีก
จินเผิงที่อยู่ด้านล่างมองดูแล้วรู้สึกคันไม้คันมือ กลิ่นอายทั่วร่างปั่นป่วน เขาจ้องมองเจียอิ่นตาละห้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน แทบอยากจะพุ่งตัวออกไปรับสมบัติชั้นยอดเดี๋ยวนี้
จุ่นถีมองเห็นท่าทางของเขาหมดสิ้น ก็นึกขำจนอดหัวเราะไม่ได้ “จินเผิง อย่าได้ร้อนใจ ตบะของเจ้าในตอนนี้เป็นเพียงระดับเซียนทองหุนหยวนระยะปลาย สมบัติล้ำค่าแต่กำเนิดมีอำนาจเทพมหาศาลและกลิ่นอายมรรคาอันเปี่ยมล้น ด้วยตบะปัจจุบันของเจ้า ยากจะกุมอำนาจได้โดยง่าย การฝืนถือครองมีแต่จะทำให้เปลืองมโนจิตโดยเปล่าประโยชน์ และไม่อาจดึงอานุภาพออกมาได้”
“เจ้านั้นรับมือไม่ไหว ให้พี่ชายเจ้ามาแทนดีกว่า!”
จินเผิงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็คอตกชั่วพริบตา สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง ทำได้เพียงถอยกลับไปด้านข้างอย่างว่าง่าย