เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 กัปสิ้นสุด
เจิ้นหยวนจื่อขมวดคิ้วเป็นปม เหตุใดประโยคนี้จึงฟังดูคุ้นหูนัก? คล้ายกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
เขาชำเลืองมองจุ่นถีแวบหนึ่ง จุ่นถีกำลังเอามือป้องปากแอบขำ เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของมัน
เจิ้นหยวนจื่อถลึงตาใส่จุ่นถีอย่างขัดใจ แต่จุ่นถีกลับทำเป็นมองไม่เห็น มันหันหน้าไปมองทางนอกชั้นฟ้า ทว่ามุมปากที่ยกขึ้นนั้นกลับไม่อาจกดลงได้เลย
เจิ้นหยวนจื่อยกมือห้ามเหล่าคนประจบสอพลอ กวาดสายตามองทุกคนพลางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“ฟ้าดินยังไม่ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์ พวกเจ้ายังคงต้องพยายามให้มาก จงรีบไปจัดการสรรพชีวิตให้เรียบร้อยเถิด ที่ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนักพรตผู้น้อยเอง”
กลุ่มคนเมื่อได้ยินเจิ้นหยวนจื่อเอ่ยเช่นนั้น ก็ได้แต่จากไปอย่างกระดากอาย ต่างใช้พลังอิทธิฤทธิ์ของตนไปจัดการเรื่องสรรพชีวิตจนหมดสิ้น