กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ส่งระฆังมาให้เจ้าแล้ว
เจิ้นหยวนจื่อเอ่ยกับเกาะใหญ่ลูกนั้นอย่างเรียบเฉย “เต่านิล เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ามาด้วยเหตุใด?”
ทว่าเกาะมหึมานั้นกลับขยับขึ้นมาครั้งหนึ่ง ค่อย ๆ เคลื่อนย้าย ค่อย ๆ ยกตัวสูงขึ้น สูงขึ้นเรื่อย ๆ ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดก็เผยร่างที่แท้จริงออกมา
มิใช่เกาะดอก หากแต่เป็นเต่ามหึมากายหนึ่ง
มันคือเต่านิลทะเลเหนือ เต่านิลตัวนี้เป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่หลังผานกู่เบิกฟ้า
ร่างของมันใหญ่โตมหาศาล กระดองหลังราวกับทวีป ขาทั้งสี่ราวกับเทือกเขา ศีรษะราวกับขุนผา
เต่านิลค่อย ๆ ลืมตาคู่นั้นที่พร่ามัว ดวงตาคู่นั้นขุ่นมัวและผ่านกาลเวลามานัก
มันมองเจิ้นหยวนจื่อ ในดวงตาเปี่ยมด้วยความโศกเศร้า