เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 อริยะเสด็จ
จุ่นถีหันกลับมา ถลึงตาใส่มันคราหนึ่ง นำต้นโพธิ์อัศจรรย์เคาะเบา ๆ ลงบนหน้าผากของเจี้ยเฟิงพลางเอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า
“เช่นนั้นก็รบกวนบรรพชนเจี้ยเฟิงช่วยอำนวยความสะดวก แบกข้าไปภูเขาปู้โจวจะได้หรือไม่?”
เจี้ยเฟิงพยักหน้าอย่างกระหยิ่มใจ กระพือปีกคราหนึ่ง แอ่นอกสูงลิ่ว เชิดรูจมูกชี้ฟ้า น้ำเสียงเปี่ยมล้นด้วยความลำพอง
“พูดง่าย พูดง่าย! บรรพชนอารมณ์ดีนัก จะพาเจ้าออกไปเดินเล่น…”
พูดไปได้ครึ่งหนึ่ง มันพลันมีจิตสำนึกว่าท่าไม่ดี รีบใช้ปีกปิดปากแน่น ตาทั้งสองข้างเบิกกว้างกลมดิก ม่านตาหดเล็กลงฉับพลัน ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว!
“นายท่าน……ฟังข้าอธิบายก่อน……ข้ามิได้หมายความเช่นนั้น……”
ไม่รอให้เจี้ยเฟิงพูดจบ จุ่นถีก็ถีบเข้าที่ก้นของมันหนึ่งที ถีบกระเด็นไปถึงหน้าประตูตำหนักโดยตรง