กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 ให้สรรพชีวิตทุกข์สักหน่อย
จุ่นถีส่ายศีรษะ ขัดจังหวะเขา “ขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นสู้พึ่งตนเองไม่ได้ นั่นคือเคราะห์ของพวกเขาเอง หากตนเองข้ามไปไม่ได้ ก็อย่าไปโทษผู้ใด”
“หากพวกเขาสั่งสมบุญกุศลไว้ ฟ้าดินย่อมคุ้มครองเอง หากไม่ได้สั่งสมบุญกุศล ตายอยู่ใต้มหาเคราะห์ ก็เป็นการก่อกรรมเอง ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็ไม่ได้ร้องขอพวกข้า”
“ต่อให้ร้องขอพวกข้า พวกข้าก็ต้องไปหรือ พวกข้าไม่ได้ติดค้างอะไรพวกเขา หรือเพียงพวกเขาเอ่ยเรียก พวกข้าก็ต้องไปช่วย”
“อย่างที่พี่ใหญ่กล่าวไว้ หากพวกเขาไม่เจ็บจริง ก็ไม่จดจำความดีของพวกข้า!”
เจียอิ่นชะงัก ในสายตาเผยความไม่เข้าใจ “ก่อนหน้านี้สรรพชีวิตร้องขอพวกข้า น้องสามก็เกิดเมตตากรุณาไม่ใช่หรือ ตอนนั้นเจ้าไม่ได้พูดเช่นนี้”