เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ยิงตะวัน
โกวหมังมองดูโฮ่วอี้ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน
เขารู้ถึงความแค้นที่โฮ่วอี้มีต่อซีเหอ และรู้ว่าในใจโฮ่วอี้สะสมเพลิงโทสะไว้มากเพียงใด จึงมิได้เอ่ยปากขัดขวาง
เขาตบบ่าโฮ่วอี้เบา ๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ระวังตัวด้วย หากตี้จวิ้นกับไท่อีรุดมาถึง ก็จงถอยกลับมาก่อน การล้างแค้นมิต้องรีบร้อนชั่วประเดี๋ยวประด๋าว”
โฮ่วอี้พยักหน้ารับคำ ภายใต้สายตาของเหล่าจอมเวทบรรพชนที่ทอดมองส่ง เขาก็สาวเท้าก้าวใหญ่ออกจากโถงผานกู่ไป
“หากโฮ่วอี้ฆ่าไอ้เดรัจฉานสิบตัวนั่นได้ ตี้จวิ้นคงคลุ้มคลั่งเป็นแน่ ศึกตัดสินหลังผ่านพ้นไปอีกร้อยมหากัป เกรงว่าจะยิ่งทวีความดุเดือดเลือดพล่าน” เฉียงเหลียงแค่นเสียงหึ
หรูโซวมีสีหน้าดำมืดทะมึน “คลุ้มคลั่งแล้วอย่างไรเล่า? ศึกตัดสินเดิมทีก็ไม่ตายไม่เลิกราอยู่แล้ว จะสู้ช้าสู้เร็วก็ต้องสู้ มีอันใดต่างกัน?”
……