เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 จอมหลอกลวง
ในโถงเงียบงันไปทั้งสิ้น
ฝูซีก้มหน้าไม่เอ่ยคำ หนี่วาหน้าตาเรียบเฉย ซีเหอแค่นหัวเราะไม่หยุด ไท่อีบาดเจ็บขั้นหนึ่ง ไม่มีเรี่ยวแรงคิดมาก
เก้าอริยะอสูรยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างหน้าซีดเผือด ไม่เอ่ยสักคำ เหล่าเทพอสูรยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ก้มหน้า อยากจะซ่อนตัวเองให้พ้นสายตา
คุนเผิงยืนอยู่ในโถง ในใจบ่นด่าอยู่ไม่หยุด “ทำอย่างไรดี? เรือผุลำนี้ถึงเวลาจมแล้ว ซ่อมอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ เรือลำนี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องคว่ำแน่!”
แต่ถ้อยคำนี้ได้แต่พูดในใจ บนใบหน้ากลับไม่กล้าแสดงออกแม้แต่น้อย
เขาทำท่าทางเหมือนฝืนใจกล้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อย ๆ เอ่ยปาก
“บัดนี้เผ่าจอมเวทมีอานุภาพใหญ่หลวง เบื้องบนยังมีอริยะกดทับอยู่ หากวังสวรรค์ของเราไม่คิดเปลี่ยนแปลง เกรงว่าวันข้างหน้าจะลำบากนัก”