เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 กองหนุนมาถึง
เมื่อไท่อีเห็นว่าวิกฤตคลี่คลายลงแล้ว จึงรีบเรียกกลับระฆังโกลาหล แขวนระฆังโกลาหลไว้เหนือศีรษะ เสียงระฆังดังหึ่งก้อง สายกระแสปราณโกลาหลทอดตัวลงมา ปกป้องรอบกายเขาอย่างแน่นหนามิดชิด
เขาจึงค่อยถอนหายใจยาวออกมาได้ ในแววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาย้อนหลัง หากมิใช่ตี้จวิ้นลงมือได้ทันท่วงที เมื่อครู่เขาคงตกหลุมพรางของหลิงเจินจื่อไปแล้ว
ไท่อีตั้งสติและสงบมโนจิตลงได้ จึงหันไปมองหลิงเจินจื่อแล้วแค่นหัวเราะว่า
“เมื่อครู่ข้าประมาทไปชั่วแล่น จึงเกือบจะเสียทีให้แก่เจ้า มีความสามารถอันใดก็งัดออกมาอีกสิ! เปิ่นหวงอยากจะรู้นักว่าเจ้าหลิงเจินจื่อจะมีลูกไม้อีกสักกี่น้ำ!”
จากนั้นเขาก็ฟาดฝ่ามือเดียวลงบนระฆังโกลาหล เสียงระฆังพลันดังกึกก้องกังวานประดุจอัสนีสวรรค์คำรามกึกก้อง สะเทือนจนความว่างเปล่าปริแตก ดวงดาวสั่นคลอนจวนเจียนจะร่วงหล่น