เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 น้องชายโง่ของข้าเอ๋ย
บนภูเขาสุเมรุ เจิ้นหยวนจื่อกับเจียอิ่นได้ยินวาจาของจุ่นถีแล้วก็พยักหน้าเล็กน้อย พวกเขาย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าจุ่นถีหมายถึงผู้ใด
จากนั้นสายตาของทั้งสามคนจึงทอดมองไปยังดาวจันทราต่อ
บนดาวจันทรา ใต้ต้นกุ้ยหยาจันทรา ฉางซีเหม่อมองไปยังทิศภูเขาปู้โจวอย่างเหม่อลอย
สีหน้าราบเรียบดั่งสายน้ำ มองไม่ออกถึงความยินดีหรือโทสะ มีเพียงดวงตาทั้งคู่ที่ว่างเปล่าไร้ประกาย ดับสนิทไร้ชีวิตชีวา
ซีเหอยืนอยู่ใต้ต้นกุ้ยหยาจันทราเนิ่นนาน มัสการมองท่าทางเย็นชาห่างเหินดั่งตัดขาดผู้คนของฉางซี ริมฝีปากขยับอยู่หลายครา ทว่าสุดท้ายกลับมิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา
นางรู้ดีว่าตนเองได้ทำสิ่งใดลงไป และรู้ดีว่าน้องสาวไม่มีทางให้อภัยนาง
แต่นางไม่เสียใจ เพื่อวิถีมรรคของน้องสาว เพื่ออนาคตของน้องสาว ต่อให้ทั้งชีวิตนี้จะไม่ได้รับการให้อภัยก็ตาม