กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ฝันก็ไม่กล้าคิด
หลิงเจินจื่อรีบยิ้มพลางค้อมกายคารวะหนิงเจินจื่อ แสร้งทำเป็นขอขมาอย่างสุดฤทธิ์
“ใช่แล้ว ๆ พี่ใหญ่พูดถูก! น้องเล็กปากมาก น้องเล็กปากมาก!”
หนิงเจินจื่อมองเขาอย่างจนใจ ส่ายศีรษะ
เจิ้นหยวนจื่อเดินอยู่ข้างหน้า ได้ยินบทสนทนาของศิษย์ทั้งหลายเข้าหูจนหมด
ทันใดนั้นเขาหยุดฝีเท้า หันกายกลับมา สายตาตกลงบนร่างของหนิงเจินจื่อ
“ในเมื่อบรรดาศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงของเจ้าอยากกิน วันนี้เจ้าก็เอาผลไม้ออกมาให้มากหน่อย ให้พวกเขาได้กินจนหนำใจ”
พอคำนี้ออกมา ศิษย์ทั้งหลายก็พลุ่งเป็นเสียงฮือฮาทันที
“ขอบคุณท่านอาจารย์!”
“ขอบคุณมหาปรมาจารย์!”