เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ชาวประมงได้ประโยชน์
ทันใดนั้นเขาก็ใจเด็ด เตรียมดับสูญไปพร้อมกันบตี้จวิ้น
เห็นเพียงตงหวังกงเผาโลหิตแก่นแท้ทั้งร่าง ทันใดนั้นแสงแดงทั่วกายก็พวยพุ่ง พลังเวทหมุนวนอย่างคลุ้มคลั่ง เขาพุ่งเข้าชนตี้จวิ้นโดยไม่สนสิ่งใด
“ตี้จวิ้น วันนี้เปิ่นตี้จะลากเจ้าไปเป็นเพื่อนตาย!”
เสียงคำรามอันโศกสลดดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
ตี้จวิ้นกำลังจมอยู่ในความยินดีอย่างบ้าคลั่งที่ทลายวังเซียนได้สำเร็จ เมื่อเห็นตงหวังกงเตรียมระเบิดตนเองเข้าหาตน ขนทั้งร่างก็ลุกชัน ดวงจิตแทบหลุดลอย ร้องด่าออกมาสุดเสียง
“คนบ้า! ตงหวังกง เจ้าคนบ้า!”
ไท่อีที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเช่นนั้นก็ยกมือเรียกระฆังโกลาหลขึ้นมา ระฆังโกลาหลชั่วพริบตาปล่อยกระแสปราณโกลาหลนับหมื่นนับพันสายลงมา ตัวระฆังดังหึ่งก้อง ปกป้องตี้จวิ้นไว้แน่นหนา