เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 เด็กน้ำเต้าที่กำลังเกิด
“จอมเวทบรรพชนอย่างตี้เจียง ข้าตบได้ถึงสิบสองคน! แถมยังเหลือแรงอีกบานเบอะ!”
“นอกจากสิบสองจอมเวทบรรพชนจะใช้วิชาลับที่ผานกู่ทิ้งไว้ หาไม่แล้วอย่าหวังว่าจะทำลายคัมภีร์หยกมหามรรคได้!”
จุ่นถีได้ยินว่าพี่ใหญ่สู้กับสิบสองจอมเวทบรรพชนเพียงลำพังยังเหลือเฟือ มโนจิตก็สะท้านสะเทือนอย่างรุนแรง ในดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความคลั่งไคล้และเลื่อมใส
“พี่ใหญ่ถึงกับมีความมั่นใจเพียงนี้! สิบสองจอมเวทบรรพชนนั้นแปรสภาพจากโลหิตแก่นแท้ผานกู่ กฎเกณฑ์ล้ำเลิศ กายเนื้อไร้เทียมทาน พลังรวมศึกยิ่งน่าสะพรึงกลัว”
“พี่ใหญ่ถึงกับสามารถรับมือสิบสองคนได้ด้วยตัวคนเดียวแถมยังเหลือเฟือ ช่างทำให้น้องเล็กเลื่อมใสจนแทบจะกราบกรานติดพื้นจริง ๆ!”
“น้องเล็กคะเนดูแล้ว แค่ต้านไว้ได้สักเจ็ดแปดคนก็ยากยิ่งแล้ว สมแล้วจริง ๆ ที่เป็นพี่ใหญ่ของจุ่นถีผู้นี้!”