กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ฝ่ามือพระต้าหลัว
ทั้งสามออกจากชั้นฟ้าไร้ประมาณในทันที ไม่เห็นเงาร่างของตี้จวิ้นและพวกพ้อง รู้อยู่ว่าพวกนั้นกำลังสำรวจสามสิบสามชั้นฟ้า จึงมิได้เอ่ยทักทาย ลงจากห้วงดาวมุ่งตรงไปยังทะเลโลหิตทางตะวันตกเฉียงเหนือของบรรพกาล
ทะเลโลหิตแต่เดิมแปรมาจากโลหิตเน่าที่สะดือของผานกู่ เป็นที่รวบรวมสิ่งโสโครกทั้งปวงแห่งบรรพกาล กล่าวได้ว่าเป็นกองขยะของบรรพกาล
ทั้งสามมาถึงเบื้องบนทะเลโลหิต ก็ขมวดคิ้วทันที
ธารโลหิตสีแดงคล้ำสุดลูกหูลูกตาพลุ่งพล่านคำรามลั่น กลิ่นคาวเน่าเหม็นตลบขึ้นฟ้า ปราณปีศาจ ปราณอาฆาต ปราณอำมหิต และไอสังหารอบอวลอยู่ทั่วทะเลโลหิต
ในคลื่นโลหิต วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนบ้างคำรามแหบพร่า บ้างกรีดร้องเสียงแหลม บ้างหัวเราะเหอะ เหอะ อย่างพิลึกพิลั่น