กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 แสดงมรรค
เขาเองก็มิใช่คนโง่ เมื่อเห็นว่าผู้คนไม่ต้อนรับตน จึงหงุดหงิดหาที่นั่งในแถวที่สองนั่งลง
ครู่หนึ่งต่อมา เทพมารแต่กำเนิดสามพันตนก็ทยอยมาถึงตำหนักนภาม่วง ทีละกลุ่มทีละพวก เริ่มสนทนากัน
สายตาของทุกคนกวาดผ่านเบาะรองนั่งทั้งเจ็ดนั้น เห็นเพียงว่าคนทั้งเจ็ดบนนั้นต่างหลับตาตั้งจิต กลิ่นอายทั่วร่างลึกล้ำยากหยั่ง ราวกับนิ่งลึกดุจหุบเหว ตั้งตระหง่านดุจภูเขา กลิ่นอายห่างเหินที่ผลักไสผู้คนให้อยู่ห่างออกไปพันลี้ก็ถาโถมเข้าหา
แม้แต่ตี้จวิ้นผู้คล่องแคล่วในการเข้าสังคมเช่นนี้ ก็มิได้ก้าวเข้าไปรบกวน คนอื่น ๆ เมื่อเห็นดังนั้นก็พากันดึงสายตากลับไป เพื่อมิให้ต้องหาเรื่องอับอายโดยเปล่าประโยชน์