0083

⬢⬢⬢

ตอนที่ 83 บันทึก

หลังจากซูจิ่นร่ายยาวมาเสียยืดยาว สือเหยาก็ฟังจนตาค้าง

ให้ตายสิ นี่มันละครน้ำเน่าเรื่องไหนกันเนี่ย

ซูจิ่นเองก็ทำหน้าซื่อตาใส

“เธออย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นนะ”

“ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นดาวโรงเรียนซูต่างหาก”

“นี่เป็นความต้องการของบทละครน่ะ”

เอาเถอะ สือเหยาทบทวนดูรอบหนึ่งถึงค่อยจับต้นชนปลายได้

“ถ้ามองตามกฎนี้ พรุ่งนี้ตอนกลางคืนก็น่าจะเป็นห้ามพูดและต้องกลับหอพัก”