0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 คนเลว

“ตอนนั้นผมตอบตกลงไป แน่นอนว่าก็เพื่อปลอบใจเธอด้วยเหมือนกัน”

“ผมรู้ทันความคิดเธอ เธอคงอยากให้ผมกลับไปที่ที่เรารู้จักกันครั้งแรก ดูว่าผมจะหวนคิดถึงความหลังแล้วไม่บอกเลิกเธอหรือเปล่า”

“ผมบอกได้แค่ว่าเธอใสซื่อเกินไป ไม่ดูสังขารตัวเองบ้างเลยวัน ๆ เอาแต่เพ้อฝันลม ๆ แล้ง ๆ เหมือนเด็กสาว”

“หลังจากนั้น น่าจะราว ๆ 2 ทุ่มเห็นจะได้ ผมก็รีบไปที่อาคารจี๋เค่อ”

“ผลปรากฏว่าตอนผมไปถึง ที่นั่นมีคนมุงอยู่เยอะแยะ ต่างก็ชี้ไม้ชี้มือวิจารณ์อะไรบางอย่างกันอยู่”

“หลังจากที่ผมลองสอบถามดู ถึงได้รู้ว่ามีคนกระโดดตึก ดูเหมือนว่าจะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุด้วย”

“ตอนนั้นในใจผมมีความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างหนึ่งผุดขึ้นมา”