0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 เหตุการณ์ประหลาด

“หรือว่าฉันจำผิดไปกันนะ?”

“ฉันไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น หรือพูดให้ชัดก็คือฉันไม่กล้าคิดอะไรมาก รีบหมุนก๊อกน้ำในห้องน้ำให้แน่นอีกครั้งแล้วรีบกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น”

“ในตอนที่ฉันกำลังถอนหายใจอย่างโล่งอก ก้นยังไม่ทันได้นั่งบนโซฟาให้หายร้อนด้วยซ้ำ เสียงหยดน้ำบัดซบนั้นก็ดังขึ้นมาอีก”

“วินาทีนั้นประสาทของฉันตึงเปรี้ยะไปหมด ฉันมองไปยังทิศทางของห้องน้ำ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตาฝาดไปหรืออะไรกันแน่”

“ที่ตรงนั้นกลับถูกความมืดมิดครอบงำไว้อย่างสมบูรณ์ ทั้งที่ตอนนี้ควรจะมีแสงจันทร์ส่องอยู่แท้ ๆ”

“ทิศทางของห้องน้ำอยู่เชื่อมกับห้องนั่งเล่นพอดี แสงจันทร์ควรจะส่องไปถึงได้อย่างเต็มที่”