กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 ดาบใหญ่ของผมหิวกระหายจนทนไม่ไหวแล้ว!
แต่เมื่ออีกฝ่ายหันกายกลับมา เขาถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย!
เห็นเพียงคนตรงหน้ามัดผมหางม้าสูง สวมเสื้อกาวน์สีขาวแนบเนื้อ กลิ่นอายเย็นเยือกสง่างาม สีหน้าเรียบเฉย
แต่กลับกลายเป็นเธอ คนคนนั้นคือกงเล่อชิง!
แต่ทว่าทำไมถึงรู้สึกว่ากลิ่นอายต่างจากเดิมราวกับคนละคน ดูเหมือนเธอจะไม่รู้จักผมด้วยซ้ำ
แล้วฝีมือการต่อสู้ของเธอไปเก่งขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
สือเหยาไม่กล้าปริปากถามในทันที เพราะกลัวว่าตัวเองอาจจะจำคนผิด
ทว่าอีกฝ่ายกลับเป็นคนเปิดปากพูดขึ้นมาก่อน
“ดูพอหรือยัง แขนไม่เจ็บหรือไง”