0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 โปรโมตเกม (3,000 คำต่อตอน)

สือเหยาที่ทรุดตัวลงบนพื้นและหอบหายใจอย่างต่อเนื่องพลันรู้สึกว่าฉากตรงหน้าเปลี่ยนไป

โรงเตี๊ยมวิญญาณกลับดูมีชีวิตชีวาและสมจริงยิ่งขึ้น

สีขาวซีดบนผนังภายนอกดูปกติดีขึ้น ฟื้นคืนกลับเป็นสีน้ำตาลอ่อนดังเดิม

ภายในโรงเตี๊ยมมีผู้คนสัญจรไปมาไม่ขาดสาย หญิงนางหนึ่งสวมบทบาทเป็นเสี่ยวเอ้อเดินไปมาระหว่างแขกเหรื่อ

ตรงจุดเก็บเงิน ชายชราคนหนึ่งกำลังดีดลูกคิดเสียงดังเพียะๆ เป็นระยะพร้อมกับก้มหน้าเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดบัญชี

“อาหารมาเสิร์ฟแล้วจ้า”

ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องครัวด้านหลัง มือถือจานอาหารปรุงสุกใหม่ที่ส่วนใหญ่เป็นเนื้อสัตว์

ภาพตัดสลับไปยังฉากภายในห้องครัว