0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 กระจกพิศวง

ทว่าเสียงแหลมสูงบาดหูของตุ๊กตาตัวนี้รบกวนจิตใจเขาจนไม่เป็นอันสงบ หากปล่อยไว้เช่นนี้เขาจะไขปริศนาได้อย่างไรกัน

ดังนั้นเขาจึงรีบกล่าวกับตุ๊กตาตัวนั้น

“ตกลง ฉันรับปากคุณแล้ว อย่าท่องต่อเลยนะ”

หลังจากได้ยินคำรับรองของสือเหยา ตุ๊กตาก็หุบปากลง แต่นั่นยังคงเป็นสีหน้าอันพิศวงเช่นเดิม

ทว่าสือเหยากลับรู้สึกว่าเขาสามารถมองเห็นคำว่า “พึงพอใจ” สองตัวนั้นบนใบหน้าของมันได้

“ให้ตายเถอะ เห็นผีสางเข้าแล้วจริง ๆ”

สือเหยาพึมพำออกมาอีกประโยค