บทที่ 75

## บทที่ 75

"พี่! พูดใหม่อีกรอบสิครับ?!"

จี้หลินเบิกตากว้าง จ้องมองพี่สาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา ก่อนที่สายตาจะเลื่อนต่ำลงไปจับจ้องที่มือประสานกุมกันไว้ระหว่างซืออวี่กับชายหนุ่มลึกลับ ความรู้สึกเหมือนมีประกายไฟพ่นออกมาจากนัยน์ตา

ซืออวี่ก้มมองตามสายตาของจี้หลิน ถึงเพิ่งจะนึกเอะใจขึ้นมาได้ว่า นับตั้งแต่ก้าวขาขึ้นมาบนห้องพัก ท่านห้าลู่ก็ยังคงกุมมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย ครั้นถูกน้องชายแท้ๆ มาเห็นคาตา ซืออวี่จึงอดรู้สึกเขินอายขึ้นมาไม่ได้ ใบหน้าร้อนผ่าวพยายามจะสะบัดมือออก ใครจะรู้ว่าชายหนุ่มข้างกายกลับไม่แยแสต่อสายตาผู้อื่นแม้แต่น้อย กลับยิ่งกระชับฝ่ามือแน่นขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

ซืออวี่: "..." เวลาแบบนี้ช่วยเกรงใจความรู้สึกเด็กมันหน่อยเถอะน่า

เป็นไปตามคาด เมื่อจี้หลินเห็นภาพนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวเล็กน้อย ซืออวี่ประเมินว่าหากสายตาเปลี่ยนเป็นอาวุธได้จริง มือของท่านห้าลู่คงพรุนไปด้วยลูกธนูนับร้อยดอกไปแล้ว

สำหรับคุณชายรองตระกูลจี้แล้ว ความรู้สึกประหนึ่งฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ ก็คงไม่ต่างอะไรจากสถานการณ์นี้— พี่สาวแท้ๆ จู่ๆ ก็ประกาศบอกว่าตนเองมีแฟนหนุ่มแล้ว แถมเป้าหมายยังเป็นคนจากตระกูลลู่ผู้ทรงอิทธิพลและน่าหวาดหวั่นผู้นี้อีก

คุณชายจี้ถึงกับอยากทึ้งหัวตัวเองแล้วตะโกนออกมาดังๆ ตอนนั้นเขาไม่ได้ใช้ความฉลาดเฉลียวและวาทศิลป์ไล่ผู้ชายคนนี้ให้กลับไปแล้วหรอกหรือ ไหงจู่ๆ ถึงย้อนกลับมาตลบหลังได้แบบนี้ล่ะเนี่ย ตั้งตัวแทบไม่ทันเลย!