บทที่ 54

## บทที่ 54

ซืออวี่ไม่มีพลังงานเหลือเฟือพอจะไปต่อกรยื้อMยุดฉุดกระชากกับสวี่ชิงหวาน อีกอย่างในห้องแต่งตัวก็ไม่ได้มีแค่พวกเธอสองคน ไฉนเลยจะต้องมาทะเลาะกันให้คนอื่นหัวเราะเยาะเล่นเปล่าๆ ดังนั้นหลังจากตอกกลับไปสองคำ เธอก็ตัดสินใจปลีกตัวเดินเลี่ยงออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว ทิ้งให้สวี่ชิงหวานยืนหน้าเจื่อนอับอายขายหน้าอยู่กับที่ โดยต้องทนรับสายตาและเสียงซุบซิบนินทาจากบรรดาเจ้าหน้าที่ทีมงานคนอื่นๆ รอบข้าง

"ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้สวี่ชิงหวานบอกว่าสนิทกับโจวซืออวี่มากหรอกเหรอ ทำไมดูท่าทางไม่เห็นจะเหมือนอย่างที่พูดเลยล่ะ?"

"คำพูดที่ออกจากปากดาราพวกนี้เธอยังจะเชื่ออีกเหรอ? ชั้นเห็นว่ามีแต่สวี่ชิงหวานที่พยายามทำตัวเกาะติดเข้าไปหาอยู่ฝ่ายเดียวมากกว่า ถ้าเป็นฉันก็คงรำคาญแย่เหมือนกันแหละ"

"นั่นสิ เธอดูคำพูดคำจาเหน็บแนมแดกดันนั่นสิ ไม่ใช่ตั้งใจหาเรื่องสร้างกระแสชัดๆ หรอกเหรอ?"

...

ถึงแม้ว่าคนอื่นๆ จะพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่ห้องแต่งตัวมันจะสักเท่าไรกันเชียว สวี่ชิงหวานยังคงได้ยินถ้อยคำวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นลอยเข้าหูมาตั้งหลายประโยค เธอรู้สึกอับอายขายขี้หน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี แต่ทว่าเมคอัพบนใบหน้ายังแต่งไม่เสร็จเรียบร้อยดี จึงยังปลีกตัวเดินหนีออกไปทันทีไม่ได้ ทำได้เพียงแต่นั่งก้นไม่ติดเบาะอยู่บนเก้าอี้ด้วยความกระวนกระวายใจ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจระเบิดพวยพุ่งรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ